ayfer
05-10-2008, 22:03
Söylesene Anne
Dokunmadığın yerlerde gül nasıl bitecek
Hep ayaküstü sevmelerde ömür geçip gidecek
Dikenlere bıraktığın günden beri çiçeksizim
Söylesene anne beni kim sevecek…
Bırakıp gittin mi beni hiç umursamadan
Ellere mi emanet ettin geleceğimi
Dönüp de baktın mı bir kez olsun ardına
Söylesene anne bu bedeli kim ödeyecek…
Dipsiz bir sevgisizlik her yanımı sarmış
Üşümüş avuçlarım çok yalnız kalmış
Kimsesizsin dediler içimi bir alev sarmış
Söylesene anne alevleri ne söndürecek…
Hüznün başucunda nöbetlere kaldım
Uyumadım geceleri hep sayıkladım
Gece kabuslardan gözlerim ıslak kalktım
Söylesene anne yaşlarımı kim silecek…
Yüreğim uyanmamış hala kış uykusunda
Çocukluğum düşlerimin yamalı yakasında
Gamzelerim boşluğun arka sırasında
Söylesene anne yüzümü kim güldürecek…
Başım ellerinsiz büyümüş saçlarımda bir karmaşa
Yüreğimde soğuk zincir ayaklarım ayazda
Bilmediğim yönlerde dolanır telaşlarım
Söylesene yüreğim hangi yana gidecek…
Yalan dünya dediler geçip gittim önünden
Boş ver aldırma dediler seher geçti ömrümden
İnanmadım kimseye yine seni bekledim
Söylesene anne seni kim getirecek…
Kanım donup kalmış gittiğin günden beri
Yollara dalgın bakışlarım nasıl çevrilecek
Kollarım koynumdan çıkmaz olmuş titremişim
Söylesene anne beni kim ısıtacak…
Yılların öksüz yanı yüreğimde çıplak
İçim dışım çöle döndü kuru dalım kırılacak
Öksüz bir ağacım bunu çoktan anladım
Söylesene dallarım nasıl donanacak…
Vurulur giderim enginler çeker beni
Asi bir küheylanım bu yolu yürüyeli
Durmaz giderim bu şehir koymaz beni
Söylesene anne beni kim durduracak…
Nicedir aradım bulamadım kendimi
İsimsizim yönsüzüm alaca kuşaktayım
Yersizliğim yarım ülke çığlığım isyanlarda
Söylesene anne beni kim susturacak...
Şimdi ben düş ülkesi yalnızlığımda
Şimdi ben hasret içi karanlığımda
Ömrümün çıkmaz sokaklarında
Söylesene anne yolumu kim gösterecek...
Geldiğim dünyevi odalara bir konuk oldum
İçimin boşluğuna yarım kalmış söz oldum
Bugünüm gölgesinde yarınsız oldum
Söylesene anne bu hesabı kim verecek…
Arzu Öztürk 2
www.antoloji.com/arzu_ozturk_2
Dokunmadığın yerlerde gül nasıl bitecek
Hep ayaküstü sevmelerde ömür geçip gidecek
Dikenlere bıraktığın günden beri çiçeksizim
Söylesene anne beni kim sevecek…
Bırakıp gittin mi beni hiç umursamadan
Ellere mi emanet ettin geleceğimi
Dönüp de baktın mı bir kez olsun ardına
Söylesene anne bu bedeli kim ödeyecek…
Dipsiz bir sevgisizlik her yanımı sarmış
Üşümüş avuçlarım çok yalnız kalmış
Kimsesizsin dediler içimi bir alev sarmış
Söylesene anne alevleri ne söndürecek…
Hüznün başucunda nöbetlere kaldım
Uyumadım geceleri hep sayıkladım
Gece kabuslardan gözlerim ıslak kalktım
Söylesene anne yaşlarımı kim silecek…
Yüreğim uyanmamış hala kış uykusunda
Çocukluğum düşlerimin yamalı yakasında
Gamzelerim boşluğun arka sırasında
Söylesene anne yüzümü kim güldürecek…
Başım ellerinsiz büyümüş saçlarımda bir karmaşa
Yüreğimde soğuk zincir ayaklarım ayazda
Bilmediğim yönlerde dolanır telaşlarım
Söylesene yüreğim hangi yana gidecek…
Yalan dünya dediler geçip gittim önünden
Boş ver aldırma dediler seher geçti ömrümden
İnanmadım kimseye yine seni bekledim
Söylesene anne seni kim getirecek…
Kanım donup kalmış gittiğin günden beri
Yollara dalgın bakışlarım nasıl çevrilecek
Kollarım koynumdan çıkmaz olmuş titremişim
Söylesene anne beni kim ısıtacak…
Yılların öksüz yanı yüreğimde çıplak
İçim dışım çöle döndü kuru dalım kırılacak
Öksüz bir ağacım bunu çoktan anladım
Söylesene dallarım nasıl donanacak…
Vurulur giderim enginler çeker beni
Asi bir küheylanım bu yolu yürüyeli
Durmaz giderim bu şehir koymaz beni
Söylesene anne beni kim durduracak…
Nicedir aradım bulamadım kendimi
İsimsizim yönsüzüm alaca kuşaktayım
Yersizliğim yarım ülke çığlığım isyanlarda
Söylesene anne beni kim susturacak...
Şimdi ben düş ülkesi yalnızlığımda
Şimdi ben hasret içi karanlığımda
Ömrümün çıkmaz sokaklarında
Söylesene anne yolumu kim gösterecek...
Geldiğim dünyevi odalara bir konuk oldum
İçimin boşluğuna yarım kalmış söz oldum
Bugünüm gölgesinde yarınsız oldum
Söylesene anne bu hesabı kim verecek…
Arzu Öztürk 2
www.antoloji.com/arzu_ozturk_2