PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Anneler Gününe Özel


ayfer
05-10-2008, 22:03
Söylesene Anne

Dokunmadığın yerlerde gül nasıl bitecek
Hep ayaküstü sevmelerde ömür geçip gidecek
Dikenlere bıraktığın günden beri çiçeksizim
Söylesene anne beni kim sevecek…

Bırakıp gittin mi beni hiç umursamadan
Ellere mi emanet ettin geleceğimi
Dönüp de baktın mı bir kez olsun ardına
Söylesene anne bu bedeli kim ödeyecek…

Dipsiz bir sevgisizlik her yanımı sarmış
Üşümüş avuçlarım çok yalnız kalmış
Kimsesizsin dediler içimi bir alev sarmış
Söylesene anne alevleri ne söndürecek…

Hüznün başucunda nöbetlere kaldım
Uyumadım geceleri hep sayıkladım
Gece kabuslardan gözlerim ıslak kalktım
Söylesene anne yaşlarımı kim silecek…

Yüreğim uyanmamış hala kış uykusunda
Çocukluğum düşlerimin yamalı yakasında
Gamzelerim boşluğun arka sırasında
Söylesene anne yüzümü kim güldürecek…

Başım ellerinsiz büyümüş saçlarımda bir karmaşa
Yüreğimde soğuk zincir ayaklarım ayazda
Bilmediğim yönlerde dolanır telaşlarım
Söylesene yüreğim hangi yana gidecek…

Yalan dünya dediler geçip gittim önünden
Boş ver aldırma dediler seher geçti ömrümden
İnanmadım kimseye yine seni bekledim
Söylesene anne seni kim getirecek…

Kanım donup kalmış gittiğin günden beri
Yollara dalgın bakışlarım nasıl çevrilecek
Kollarım koynumdan çıkmaz olmuş titremişim
Söylesene anne beni kim ısıtacak…

Yılların öksüz yanı yüreğimde çıplak
İçim dışım çöle döndü kuru dalım kırılacak
Öksüz bir ağacım bunu çoktan anladım
Söylesene dallarım nasıl donanacak…

Vurulur giderim enginler çeker beni
Asi bir küheylanım bu yolu yürüyeli
Durmaz giderim bu şehir koymaz beni
Söylesene anne beni kim durduracak…

Nicedir aradım bulamadım kendimi
İsimsizim yönsüzüm alaca kuşaktayım
Yersizliğim yarım ülke çığlığım isyanlarda
Söylesene anne beni kim susturacak...

Şimdi ben düş ülkesi yalnızlığımda
Şimdi ben hasret içi karanlığımda
Ömrümün çıkmaz sokaklarında
Söylesene anne yolumu kim gösterecek...

Geldiğim dünyevi odalara bir konuk oldum
İçimin boşluğuna yarım kalmış söz oldum
Bugünüm gölgesinde yarınsız oldum
Söylesene anne bu hesabı kim verecek…

Arzu Öztürk 2
www.antoloji.com/arzu_ozturk_2

ahmetgitar
05-10-2008, 22:15
Güzel şiir. Paylaşım için teşekkürler.

Not: "Anneler Günü"nün kutlanmasını ve bunun sonucunda sevgi-duygusallık(hatta annelik) bir yana tek derdi karlarına kar katmayı hedeflemek olan "Kapitalist Sistem"e bu Anneler Günü'nde de başarılar dilerim.

MOSAD
05-10-2008, 22:50
Şu özel günleri hiç sevmiyorum. Annesi olmayan insanlar geliyor aklıma hep kötü oluyorum. Hepsi para tuzağı hiç bir anlam ifade etmeselerde benim için tüm annelerin anneler gününü kutlarım.

fernando
05-11-2008, 14:39
Onların değerini sadece birgüne sığdırmak aslında doğru değil.
lakin o kadar acımasız gzöü dönmüş evlat varki,annesini döven, söven, öldüren..belki onlara hitap eden bir gün bu gün..
bütün annelerin anneler gününü kutlarım..:)
saygıyla..

bacher
05-11-2008, 21:24
butun bu ozel gunler degerlerin gercek anlamlarını kaybetmeleri ve para akısına dahil olmalarını beraberinde getiriyor. insanlar hediye, cicek vs almaya, restoranlara gidip para harcamaya surukleniyorlar. pahalı bir hediye birini ne kadar sevdigimiz anlamına getirilmeye calısılıyor. parayı idealize edip toplumdan etigi soyutlamaya calısırken yaptıklarını anneler gunu, babalar gunu, o gunu bu gunu gibi cici adlarla topluma empoze ediyorlar. bunu butun dunyaya yayarak ortak bir kultur yaratmak ve cesitlilikleri oldurmek istiyorlar ki cesitlilik dedegimiz sey bizim varlıgımızın temelidir. insan varlıgı kendi cesitliligini yok edecek kadar aptalsa onu bilemeyiz tabii...

ayfer
05-12-2008, 01:43
Aslına bakılırsa bende hiç sevmiyorum özellikle anneler babalar ve sevgililer gününü...
Anneler ve babalar gününde her zaman ilk aklıma gelen yetimhanedeki çocuklar olur..Dünya ticaretine katkıda bulunabilmek için haftalar öncesinsen televizdan radyodan bangır bangır''anneler gününüz kutlu olsun''falan filan....
Düşünebiliyormusunuz o çocukların içinde bulunduğu psikolojiyi.belkide unuttukları yada unutmaya çalıştıkları yalnızlıkları annnenin sıcak eli şefkati..işte o gün bunun eksikliğini iyice duyuyor zaten var olan yaralarına tuz basma günü oluyor onlar için..

keşke şu evli olan çiftler illede bizden olsun fikri yerine yetiştirme yurtlarından çocuk edinip kendileri yetiştirseler hadi oda olmadı ikinci cocuğu en azından sahiplenseler bu kadar katı bakmasalar bu fikre; sonuçta asıl olan emek değil midir sevgi değil midir?

Ellbette taşıyıcıkta emek ama bence asıl önemlisi bir çocuğa emek verip ona kendi sevginizi vermekte yetiştirmekte:)