ÖzgürSaglam
07-27-2006, 15:27
1.Melodico, 2.Tempo di Vals noble, 3.Tempo di Vals Lento, 4.Allegro humoristico, 5.Allegretto (Elegante), 6.Quasi ad libitum (Sentimental), 7.Vivo, Epilog (Presto), Tempo Primo (Vals I)
İspanyol besteci Granados’un piyano için yazdığı Valses Poeticos( Şiirsel Valsler) başlığını taşıyan yedi vals, romantik çağ ile barok stilin yanında İspanyol Halk ezgilerini de vals ritminde yansıtır. Valses Poesticos aslında Cartas de Amor (Aşk kartları) adlı büyük bir piyano eserinin bölümleri olarak 1877’de bestelemişti. Granados daha sonra buradan yedi valsi seçmiş, bir introduction (giriş) ile bir coda ekleyerek Şiirsel Valsler adını vermiştir. 1.Valscanlı kadanslarla başlar, sonra zarif bir biçime dönüşür. Bestecinin Goyescas’ını anımsatan ve İspanyol müziğinin lirik yönlerini içeren bu romantik ve güzel melodisi (Vivace molto-Melodico) son valste yine duyulacaktır. Onu izleyen vals teması virtüoz varyasyonlarla gelişir ve Chopin’i andıran soylu bir havada (Vals Noble) sona erer. Daha sonra ki vals (Tempodi vals Lento), ağır, melankolik ve çekingen girişten sonra zarifleşir, şiirselleşir. Eser Beethoven’in Bagatelleri’ni anımsatan bir başlangıçtan sonra Viyana valsleri benzeri sürer. Allegro humoristico ve Allegretto (Elegante). Ağır ve hüzünlü vals (Quasi ad libirum) özlem dolu ve içli (Sentimental) bir aşk şarkısıdır. Bunu tizlerden kopup gelen parlak, kristal gibi kadanslardan sonra, güçlü ritmdeki dansı oluşturan canlı 7.Vals( vivo) izler; giderek hızlanan,tutkulu bir anlatımdaki bu son valsten sonra çok hızlı (Presto) tempoda bir Epilog belirir, sonra da ilk Vals’in temposuna dönülür: Romantik ve ezgisel (melodico) 1.vals tekrar duyurulur. Eser aynı şiirsel tarzda( Tempo Primo) sona ulaşır.
İspanyol besteci Granados’un piyano için yazdığı Valses Poeticos( Şiirsel Valsler) başlığını taşıyan yedi vals, romantik çağ ile barok stilin yanında İspanyol Halk ezgilerini de vals ritminde yansıtır. Valses Poesticos aslında Cartas de Amor (Aşk kartları) adlı büyük bir piyano eserinin bölümleri olarak 1877’de bestelemişti. Granados daha sonra buradan yedi valsi seçmiş, bir introduction (giriş) ile bir coda ekleyerek Şiirsel Valsler adını vermiştir. 1.Valscanlı kadanslarla başlar, sonra zarif bir biçime dönüşür. Bestecinin Goyescas’ını anımsatan ve İspanyol müziğinin lirik yönlerini içeren bu romantik ve güzel melodisi (Vivace molto-Melodico) son valste yine duyulacaktır. Onu izleyen vals teması virtüoz varyasyonlarla gelişir ve Chopin’i andıran soylu bir havada (Vals Noble) sona erer. Daha sonra ki vals (Tempodi vals Lento), ağır, melankolik ve çekingen girişten sonra zarifleşir, şiirselleşir. Eser Beethoven’in Bagatelleri’ni anımsatan bir başlangıçtan sonra Viyana valsleri benzeri sürer. Allegro humoristico ve Allegretto (Elegante). Ağır ve hüzünlü vals (Quasi ad libirum) özlem dolu ve içli (Sentimental) bir aşk şarkısıdır. Bunu tizlerden kopup gelen parlak, kristal gibi kadanslardan sonra, güçlü ritmdeki dansı oluşturan canlı 7.Vals( vivo) izler; giderek hızlanan,tutkulu bir anlatımdaki bu son valsten sonra çok hızlı (Presto) tempoda bir Epilog belirir, sonra da ilk Vals’in temposuna dönülür: Romantik ve ezgisel (melodico) 1.vals tekrar duyurulur. Eser aynı şiirsel tarzda( Tempo Primo) sona ulaşır.