Klasik Gitar Müzesi

[fernando]

Antonio de Torres'den,Jose Ramirez'e ve diğerleri...

http://www.guitarsalon.com/archive.php

[ahmetgitar]

Bu kadar eski gitarları gördüğüm zaman aynı anda üzerinde olabilecek bakteri miktarı aklıma gelir. Anlatayım mı neden?

Bir buçuk yıl kadar önce Yunanistan'dan bir gitar aldım. Tertemiz bir gomalak cila, ladini parıldıyor adeta.

Her yeni gitarımda olduğu gibi başucumda tutuyor ve severek-okşayarak çalıyorum bu sarı kızı.

Ve benim bir tanıdığım vardı o zamanlar, çok fazla severim kendisini ama ne yazık ki aşırı pis bir insandır. Örneklendirmem iyi olmaz; "Aşırı pis" diyeyim siz de anlayın.

Her neyse Yunan gitarı ilk aldığım günlerdeydi ve bu kalbi temiz ama bedeni pis olan arkadaşım bize uğradı. Gitar da çalar kendileri, amatör olarak.

Ve koltuğun üzerinde duran bu ışıl ışıl parlayan altın renkli ladinimi gördü ve heyecanlandı.

"Vaayy Ahmet Hocam" dedi neşeyle, "demek geldi gitar!"

Ben çoktan o gitarı eline alabileceğinden tedirgin olmuştum bile. Gözlerimin fal taşı gibi açılarak bu sevgili arkadaşımın hareketini izlemeye koyuldum-zaten her şey bir anda oluverdi:

Hızla gitara doğru hamle yaptı ve bu narin güzelliği eline aldı; pis ellerine.
Sonra her amatör gitarist gibi Romance'yi simsiyah tırnakları ile tıngırdattı.

Ben telaşla izliyorum gitarımın kirlenişini ve son büyük darbe:

"Hocam bu muhteşem bir gitar" dedi ve ne yapsa beğenirsiniz?

İnanması çok zor ama, bu sapsarı pırıl pırıl ladin konser gitarını tüm tutkularıyla öptü!

Öptü!!!

Benim gitarımı bu pis adam öptü!

Ve sevgili dostlarım, ne zaman bu kadar eski gitarları görsem "Acaba" derim, "kaç tane böyle ilginç-bir o kadar da pis insan bu gitarlara kaç bin kere dokunmuştur?"

Ve bu düşünce, bu antika değerlerin güzelliğini benim gözümde tüketir-eritir...

Aklıma geldi ve anlattım, vaktinizi aldığım için üzgünüm :)

Kıssadan hisse; gitarlarınızı, ellerini akıl hastaları gibi dakikada bir yıkamayan adamlara vermeyin. Verseniz de öpmemeleri konusunda onları uyarın :)

Sevgiler-saygılar...