ÖzgürSaglam
10-23-2006, 23:50
(Granada “Serenata” – Cadiz “Canción”– Asturias “Preludio” – Cataluña – Sevilla )
Albeniz’in 1886’da solo piyano için, aslında Granada, Cataluña ve Sevilla adlı 3 parçadan oluşan Op.47 olarak basılan İspanyol Süiti, 1918’de bestecinin ölümünden sonra 5 parça (Op.181 Cadiz, Op.232/1 Asturias, Op.164/1 Aragón, Op.232/5 Castilla, Op.57 Cuba) daha eklenerek 8 parça şeklinde yayınlandı. Böylece süit değişik biçimlerde seslendirildi... Serenata (Serenad) başlıklı, 3/8’lik ölçüdeki, çabukça (Allegretto) tempodaki Granada, özlemli melodisi ve sade armonisiyle sanki kendine gitarıyla eşlik eden bir sokak şarkıcısını yansıtırken, bu Endülüs kentine saygıyı da dile getirir...Cadiz, İspanya’nın Atlantik kıyısındaki limanının adını taşıyan bir Canción, şarkıdır. 3/4’lük ölçüde, pek o kadar hızlı olmayan (Allegretto ma non troppo) tempodaki bu şarkı, majör –minör değişiklikleriyle ilgi çekerken, ciddi bir havada, kutsal haftada söylenen dinsel şarkı Saeta’ları da yansıtır... Asturias piyano için yazılmasına karşın gitaristlerin en sevilen parçası olmuştur.Aslında Cantos de España’nın ilk bölümü olan, Preludio (Prelüd) başlığını taşıyan ve İspanya’nın kuzeyindeki Asturias bölgesinin bir efsanesini yansıtan bu prelüd, tekdüze ezgisinin giderek canlanan gerilimi ile orta bölmedeki melankolik ve ağıtsal şarkının yarattığı kontrast ile müzikseverlerin ilgisini çeker...Cataluña ise Akdeniz kıyısındaki Katalonya bölgesinin ulusal dansı Sardana’yı temel alır. Genellikle ufak flüt ve defler eşliğinde dansedilen, 3/8’lik ölçüde ve neşeli (Allegro) tempoda olan, Corranda (Courante) alt başlığını da taşıyan Cataluña, noktalı ritmiyle Barok çağ saray dansı stilinde, Albeniz’in hayranı olduğu Domenico Scarlatti’yi de anımsatır...Sevilla, Endülüs’ün panayırlarıyla ün kazanan canlı kenti Sevil’e bir övgüdür. Yörenin popüler flamenko dansı Sevillanas tarzında, neşeli (Allegro) tempoda, 3/4’lük ölçüde yazdığı bu parçayı Albeniz, ünlü gitarist Francisco Tarrega’dan (1852-1909) dinleyince çok beğenmiş ve “Eğer gitar için yazsaydım daha başarılı olurdu” demiştir. Parça halk dansı Sevillanas’ın Copla’ları gibi sürer. Sonra minör tondaki orta bölmede lirik bir serenat havasına bürünür ve parlak dansı tekrarlayarak çalgının tüm olanaklarını sergileyen virtüoz biçimde sona erer...
Albeniz’in 1886’da solo piyano için, aslında Granada, Cataluña ve Sevilla adlı 3 parçadan oluşan Op.47 olarak basılan İspanyol Süiti, 1918’de bestecinin ölümünden sonra 5 parça (Op.181 Cadiz, Op.232/1 Asturias, Op.164/1 Aragón, Op.232/5 Castilla, Op.57 Cuba) daha eklenerek 8 parça şeklinde yayınlandı. Böylece süit değişik biçimlerde seslendirildi... Serenata (Serenad) başlıklı, 3/8’lik ölçüdeki, çabukça (Allegretto) tempodaki Granada, özlemli melodisi ve sade armonisiyle sanki kendine gitarıyla eşlik eden bir sokak şarkıcısını yansıtırken, bu Endülüs kentine saygıyı da dile getirir...Cadiz, İspanya’nın Atlantik kıyısındaki limanının adını taşıyan bir Canción, şarkıdır. 3/4’lük ölçüde, pek o kadar hızlı olmayan (Allegretto ma non troppo) tempodaki bu şarkı, majör –minör değişiklikleriyle ilgi çekerken, ciddi bir havada, kutsal haftada söylenen dinsel şarkı Saeta’ları da yansıtır... Asturias piyano için yazılmasına karşın gitaristlerin en sevilen parçası olmuştur.Aslında Cantos de España’nın ilk bölümü olan, Preludio (Prelüd) başlığını taşıyan ve İspanya’nın kuzeyindeki Asturias bölgesinin bir efsanesini yansıtan bu prelüd, tekdüze ezgisinin giderek canlanan gerilimi ile orta bölmedeki melankolik ve ağıtsal şarkının yarattığı kontrast ile müzikseverlerin ilgisini çeker...Cataluña ise Akdeniz kıyısındaki Katalonya bölgesinin ulusal dansı Sardana’yı temel alır. Genellikle ufak flüt ve defler eşliğinde dansedilen, 3/8’lik ölçüde ve neşeli (Allegro) tempoda olan, Corranda (Courante) alt başlığını da taşıyan Cataluña, noktalı ritmiyle Barok çağ saray dansı stilinde, Albeniz’in hayranı olduğu Domenico Scarlatti’yi de anımsatır...Sevilla, Endülüs’ün panayırlarıyla ün kazanan canlı kenti Sevil’e bir övgüdür. Yörenin popüler flamenko dansı Sevillanas tarzında, neşeli (Allegro) tempoda, 3/4’lük ölçüde yazdığı bu parçayı Albeniz, ünlü gitarist Francisco Tarrega’dan (1852-1909) dinleyince çok beğenmiş ve “Eğer gitar için yazsaydım daha başarılı olurdu” demiştir. Parça halk dansı Sevillanas’ın Copla’ları gibi sürer. Sonra minör tondaki orta bölmede lirik bir serenat havasına bürünür ve parlak dansı tekrarlayarak çalgının tüm olanaklarını sergileyen virtüoz biçimde sona erer...