PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Mario Castelnuovo–Tedesco (1895-1968) Sonat, Re majör Op.77 (Ommagio a Boccherini)


ÖzgürSaglam
07-26-2006, 15:54
1.Allegro con spirito; 2.Andantini quasi canzone: Dolce malinconico-Allegretto malinconico-Tempo; 3.Tempo di Minuetto: Cerimonioso con grazia–Trio-Tempo; 4.Vivo ed energico

Faşist yönetim nedeniyle 1939’da İtalya’dan ayrılarak yaşamını film müzikçisi olarak Amerika’da sürdüren ve Segovia ile olan dostluğu sebebiyle gitar için pek çok eser yazan Castelnuvo-Tedesco bu sonatı 1934’de–gitar konçertosundan 5 yıl önce- bestelemiş ve Segovia’ya ithaf etmiştir. Yine yaşamının büyük bir kısmını vatanı dışında geçiren bir İtalyan bestecinin, Boccherini’nin anısına yazılan Sonat,canlı ve mutlu (Allegro con spirito) tarzda 6/8’lik ölçüde neşeli bir Rondo havasında başlar. 2.Bölüm yine 6/8’lik ölçüde, sol minör tonda, ağırca şarkı benzeri (Andantino quasi canzone) hüzünlü ve tatlı melankoni (Dolce malinconico) içindedir; sonra bu hava biraz canalanır ve bölüm sonunda başa döner… 3.Bölüm yine Sol minör tonda, ancak bu kez ¾’lük ölçüde bir Menüet temposundadır. (Tempo di Minuetto). Şenlikli ve zarif (Cerimonioso con grazia) çalınması öngörülen bu kısım Boccherini’nin Op.13 No.5 Yaylı çalgılar Üçlüsü’nün ünlü menüet’ini anımsatır; onu izleyen Sol Majör Trio bölmesi çabuk varyasyonlarla gerçekleştikten sonra ilk bölmeye dönülür. (Tempo)… 4.Bölüm ise canlı ve enerjik (Vivo ed energico) tempoda, lirik anlar da Toccata benzeri parlak finaldir.