ÖzgürSaglam
07-26-2006, 15:56
1 Fandango y Boleros; 2. Sarabande de Scriabin (Omaggio a Scriabin); 3 La Toccata de Pasquini (Alla Toccata); Allegro vivace–Tempo di Sarabande-Tempo primo
1980’lerde eli sakatlandıktan sonra kendini tümüyle besteciliğe veren, çok başarılı eserler yaratması yanında şeflik de yapan Kübalı – eski – gitarist Brouwer, bu sonatı Julian Bream’ın siparişi üzerine 1990’da yazmış; ayrıca bu tek sonatının her bölümünde de çeşitli bestecileri anmıştır. Brouwer’in belirttiğine göre , “tematik malzemenin kısa tutulduğu, temelin ve asıl karakterlerin değişkenlikle türlü çağların tarzına göre karşıtlıkların oluşturulduğu “Sonat’ın Fandangos y Boleros (fandango’lar ve Bolero’lar) başlıklı 1.Bölüm doğaçlamaymış gibi, ağır (Lento) tempoda–Prelüd’ün eski formu olan – Preambulo (Praeambulum) ile başlar; onu İspanyol halk dansı fandango Barok tarzında, Küba’nın aşk ve dans ezgisi Bolero ile kaynaşarak çabukça (Allegretto) tempoda izler (Danza); sonra da Coda’da “Beethoven’in, -Fandango’su ile ünlü İspanyol rahip besteci – Padre (Peder) Soler’i ziyareti” duyurulurken, Beethoven’in Pastoral Senfoni’sinden motif, - sonat formunda alışılmadık şekilde- önce kaynaşan, sonra ilk biçimine dönüşen – biri 4 notalı, diğeri ağır arpejli- iki yeni karşıt temayla yorumcuya güç anlar yaşatarak sergilenir… Scriabin’e Saygı (Omaggio a Scriabin) başlığını da taşıyan ve Scriabin tarzı Sarabande’in (Sarabande de Scriabin) sunulduğu, ancak ondan hiçbir motifin duyulmadığı 2.Bölümde- gitarın bas Mi teli Fa’ya akord edilerek – bu Rus bestecinin mistik anlayışı, 1.Bölümün ilk mezüründen kaynaklanan 3 sesli Ostinato figürle yansıtılırken alışılmamış tınsal renkler ve biçimler oluşur… 3.Bölüm ise İtalyan Barok besteci Pasquini tarzında Toccata’dır. (La Toccata de Pasquini). Burada arp benzeri figürler bir Moto Perpetuo gibi sürekli devinim halindedir. Melodi çizgisi yine Preambulo’dan kaynaklanır; ancak klavsenci Pasquini’nin parlak virtiözlüğü canlı ve çabuk (Allegro vivo) tempoda yansıtılırken, onun- Respighi’nin orkestrasyonunu yaptığı Toccata’sından- “guguk kuşu” çağrısı da anımsanır.
1980’lerde eli sakatlandıktan sonra kendini tümüyle besteciliğe veren, çok başarılı eserler yaratması yanında şeflik de yapan Kübalı – eski – gitarist Brouwer, bu sonatı Julian Bream’ın siparişi üzerine 1990’da yazmış; ayrıca bu tek sonatının her bölümünde de çeşitli bestecileri anmıştır. Brouwer’in belirttiğine göre , “tematik malzemenin kısa tutulduğu, temelin ve asıl karakterlerin değişkenlikle türlü çağların tarzına göre karşıtlıkların oluşturulduğu “Sonat’ın Fandangos y Boleros (fandango’lar ve Bolero’lar) başlıklı 1.Bölüm doğaçlamaymış gibi, ağır (Lento) tempoda–Prelüd’ün eski formu olan – Preambulo (Praeambulum) ile başlar; onu İspanyol halk dansı fandango Barok tarzında, Küba’nın aşk ve dans ezgisi Bolero ile kaynaşarak çabukça (Allegretto) tempoda izler (Danza); sonra da Coda’da “Beethoven’in, -Fandango’su ile ünlü İspanyol rahip besteci – Padre (Peder) Soler’i ziyareti” duyurulurken, Beethoven’in Pastoral Senfoni’sinden motif, - sonat formunda alışılmadık şekilde- önce kaynaşan, sonra ilk biçimine dönüşen – biri 4 notalı, diğeri ağır arpejli- iki yeni karşıt temayla yorumcuya güç anlar yaşatarak sergilenir… Scriabin’e Saygı (Omaggio a Scriabin) başlığını da taşıyan ve Scriabin tarzı Sarabande’in (Sarabande de Scriabin) sunulduğu, ancak ondan hiçbir motifin duyulmadığı 2.Bölümde- gitarın bas Mi teli Fa’ya akord edilerek – bu Rus bestecinin mistik anlayışı, 1.Bölümün ilk mezüründen kaynaklanan 3 sesli Ostinato figürle yansıtılırken alışılmamış tınsal renkler ve biçimler oluşur… 3.Bölüm ise İtalyan Barok besteci Pasquini tarzında Toccata’dır. (La Toccata de Pasquini). Burada arp benzeri figürler bir Moto Perpetuo gibi sürekli devinim halindedir. Melodi çizgisi yine Preambulo’dan kaynaklanır; ancak klavsenci Pasquini’nin parlak virtiözlüğü canlı ve çabuk (Allegro vivo) tempoda yansıtılırken, onun- Respighi’nin orkestrasyonunu yaptığı Toccata’sından- “guguk kuşu” çağrısı da anımsanır.