Orijinalini görmek için tıklayınız : Teknik Seviyesi Müzik Yapma Becerisini Aşmak
Arkadaşlar, hepimiz gitara başlarken teknik zorluklarla karşılaşıyoruz. Bunu üstümüzden attıktan sonra biraz rahatlııyoruz fakat bu sefer de bakıyoruz ki biz aslında mididen farklı biseyler yapamıyoruz.(tabi herkes icin gecerli diil)
Benim sorumsa şunun üzerine; yorum becerisi doğustan gelir,tamam, bu geliştirebilir, ona da tamam, hocayla çalışılır,tecrübe kazanılır, herşeye tamam, sorum şu ki yorum becerisi daha önce bircok örneği görerek uygulamaya dayalı analitik bir zeka ürünü müdür, yoksa doğuştan gelen ve sezgiyle kavranılabilecek bir yetenek midir? Hangisi ağır basar.(okumaya üşenmediğiniz için teşekkürler)
Ben burada Stravinsky'yi örnek aliyorum... Soyle diyor ustat... Normal sanatcilar odunc alir; ustatlar direk olarak calarlar (hırsızlık manasında)... :)
Ama calabilmek icin de hissetmek gerekmio mu, mesela onumuzde bir bach var teknik olarak üstesinden geldik sıra yorumlamada yani bunun için julian bream'in icrasını taklit etmek mi gerekiyo, yani aslında bach dogayı, bream bach'ı ve biz de bream'i taklit etmiş olmuyomuyuz, tabii bunda bi sakınca yok ama insan biraz da bu parcayı kendim yorumladımı dürüstçe ditebilmeyi istio
Sevgili bacher;
Bu biraz çağın ruhu denen şeyle bağlantılı... Çağımızda herkes klasiklere özgürce yorum getirmeye çalıyor.. Bu yol takip edilmeli bence... İstedigin herkesi taklit edebilirsin ve inan bana ne kadar bunu yapmaya calissan da ortaya kendi stilin cikacak...
Saygilar & sevgiler
Barış Akalın
sologitar
10-20-2007, 17:14
"doğuştan gelen ve sezgiyle kavranılabilecek bir yetenek " kesinlikle katılıyorum...
Bence de yorum becerisi doğuştan gelen bir şeydir, ruhla alakalıdır. Beceri tamamlayıcı ve icrayı destekleyen bir unsurdur. Beyin ve yürek algıladıktan sonra sıra yoruma geldiğin de parmaklarımız ve vücut dilimiz dışa vurumu sağlar. Ve tabiki dışa vurumu ortaya çıkarmak yorumumuzu tam manasıyla icramıza dökebilmek zaman alabilir bunun içinde çalışmak zorluk derecesine göre teknik donanımı yakalamak gerek. İçimize sinen yorumu yakalayana kadar. Ben burada dışarıdan örnek alma konusunu da kendime göre açıklıyim, müzik duygu işidir, teknik beceriler örnek alınabilir ama her insana farklı bir duygu kattığı için müziğin ruhu örnek almayla başka birilerinden öğrenilmez o tamamen kendimizle ilgilidir....
Barış'ın dediğide çok doğru "İstedigin herkesi taklit edebilirsin ve inan bana ne kadar bunu yapmaya calissan da ortaya kendi stilin cikacak..."
sevgiler...
Öğrenme aşamasında olan bir öğrenci için (müzikte öğrenme bitmez orası ayrı) çalmaya çalıştığı eseri, çeşitli virtüözlerden dinleyerek taklit etmeye çalışma yöntemi, müzikalite kazanma açısından çok sağlam bir yöntemdir, tavsiye ederim.
Özgün bir stil yaratmak önemli tabi ama bunu yaparken çaldığımız bestecinin yaşadığı dönemdeki müzikal anlayışı kavramak, o bestecinin yarattığı stili belli oranda az veya çok yansıtabilmek müzisyen için artıdır. Tabiki müzikte aslında kural yoktur, nasıl hissediyosam öyle çalarımda diyebilirsiniz, anlatmak istediğim, bir eseri çalarken müzikal bir fikre sahip olmak, benim forte hissetiğim bir pasajda başkası piyano çalmayı tercih edebilir, bu ayrı bişey.
Yorum bir yerden sonra 'anlar'la ilgilidir.Herzaman aynı yorumda çalınan bir parça ruhunu yitirmiştir bence.Bizimde değişen anlarımız farklı yorumlarla buluşacaktır.Önemli olan anı yakalayıp parçayı onikiden vumak.
vBulletin v3.8.4, Copyright ©2000-2010, Jelsoft Enterprises Ltd.