ÖzgürSaglam
07-26-2006, 16:54
(Tangonun Tarihi) 1 Bordel 1900 (Molto giocoso); 2 Cafe 1930; 3 Nightclub 1960 (Deciso-Lento-Pesante-Tristemente
Arjantinli ünlü tango ustası, bandoeoncu Piazzolla’nın 1985’te aslında flüt ve gitar için, Arjantin Tangosu’nun 4 dönemini anlatmak amacıyla yazdığı bu eseri 1990’da Belçika’nın Lieges kentindeki festivalde, ithaf edildiği gitarist Guy Lıjowski ve flüt Mrac Grawels tarafından yeni versiyonuyla seslendirilmiş; sonra da pek çok çalgıya uyarlanmıştır. 1.bölümde, 1880’lerde Buenos Aires’in Avrupa’dan gemilerle gelen Fransız, İtalyan, İspanyol kadınlarla maceraların doldurduğu liman barlarında, genelevlerde (Bordel) şekillenmeye başlayan ve o yıllarda flüt- gitar ve arpla çalınan,sonradan piyano ve bandoneonun da katıldığı Tango’nun 1900’lerdeki müziği canlandırılır.2.bölüm Tango’nun artık terfi ederek kahvehanelerde ( Cafe’lerde) çalındığı, pek dansedilmediği, lirik- romantik-melankolik ve hatta ümitsizce bir anlam kazandığı 1930’ları yansıtır. Ünlü şarkıcı Carlos Gardel altı çağını yaşamaktadır. 3.bölüm Milonga’nın 8/8’lik (3+3+2) ritminden Tango’nun 4/8’lik (3+1+2+2) ya da 2/4’lük ritmine ulşan dans, 1960’larda Latin dünyasının Bossa nova gibi yeni danslarından da etkilenmiş kararlı (Deciso) ritme, ağır (Lento) ve minör armonilerle düşünceli pasajlara, bazen boğucu, katı (Pasente) anlara dönüşmüş, bazen de hüzünlenmiş (Tristemente), yani sofistike olmuş, gece klüplerinde ( Nıght Clublarda) yerini bulmuştur; Piazolla sorar: “Bu evrim mi, yoksa devrim mi?”. 4. bölüm “Günümüzün Konseri 1990” başlığını taşır. Tango entellektüel bir anlam kazanmıştır:Bartok ve Stravinski’nin ritmi,atonalite belirgin etkiler yapmış, yani çağdaş müzikle tanışmış, çok hızlanmış (Presto), ritmi daha keskin (Molto ritmico) olmuştur.
Arjantinli ünlü tango ustası, bandoeoncu Piazzolla’nın 1985’te aslında flüt ve gitar için, Arjantin Tangosu’nun 4 dönemini anlatmak amacıyla yazdığı bu eseri 1990’da Belçika’nın Lieges kentindeki festivalde, ithaf edildiği gitarist Guy Lıjowski ve flüt Mrac Grawels tarafından yeni versiyonuyla seslendirilmiş; sonra da pek çok çalgıya uyarlanmıştır. 1.bölümde, 1880’lerde Buenos Aires’in Avrupa’dan gemilerle gelen Fransız, İtalyan, İspanyol kadınlarla maceraların doldurduğu liman barlarında, genelevlerde (Bordel) şekillenmeye başlayan ve o yıllarda flüt- gitar ve arpla çalınan,sonradan piyano ve bandoneonun da katıldığı Tango’nun 1900’lerdeki müziği canlandırılır.2.bölüm Tango’nun artık terfi ederek kahvehanelerde ( Cafe’lerde) çalındığı, pek dansedilmediği, lirik- romantik-melankolik ve hatta ümitsizce bir anlam kazandığı 1930’ları yansıtır. Ünlü şarkıcı Carlos Gardel altı çağını yaşamaktadır. 3.bölüm Milonga’nın 8/8’lik (3+3+2) ritminden Tango’nun 4/8’lik (3+1+2+2) ya da 2/4’lük ritmine ulşan dans, 1960’larda Latin dünyasının Bossa nova gibi yeni danslarından da etkilenmiş kararlı (Deciso) ritme, ağır (Lento) ve minör armonilerle düşünceli pasajlara, bazen boğucu, katı (Pasente) anlara dönüşmüş, bazen de hüzünlenmiş (Tristemente), yani sofistike olmuş, gece klüplerinde ( Nıght Clublarda) yerini bulmuştur; Piazolla sorar: “Bu evrim mi, yoksa devrim mi?”. 4. bölüm “Günümüzün Konseri 1990” başlığını taşır. Tango entellektüel bir anlam kazanmıştır:Bartok ve Stravinski’nin ritmi,atonalite belirgin etkiler yapmış, yani çağdaş müzikle tanışmış, çok hızlanmış (Presto), ritmi daha keskin (Molto ritmico) olmuştur.